‘ది లాస్ట్ హౌస్’ ఎండింగ్ ఎక్స్ప్లెయిన్డ్: ఆ వింత జీవులు ఎవరు? క్లైమాక్స్ లో వినిపించిన ఆ వాయిస్ ఎవరిది?
నెట్ఫ్లిక్స్లో ఇటీవల విడుదలైన ‘ది లాస్ట్ హౌస్’ (The Last House) సినిమా ప్రేక్షకులను ఒక కొత్త లోకంలోకి తీసుకెళ్లింది. గ్రెటా లీ, వాగ్నర్ మౌరా ప్రధాన పాత్రల్లో నటించిన ఈ సైన్స్ ఫిక్షన్ థ్రిల్లర్.. ఒక కుటుంబాన్ని ఐదేళ్ల పాటు ఒకే ఇంట్లో బంధీలుగా ఉంచితే పరిస్థితులు ఎంత దారుణంగా ఉంటాయో కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపించింది. అయితే సినిమా ముగిసిన తర్వాత ప్రేక్షకుల్లో ఎన్నో ప్రశ్నలు మిగిలిపోయాయి. వర్షంలో తిరిగే ఆ వింత ఆకారాలు ఎవరు? ఆ కుటుంబం ఎలా బతికింది? క్లైమాక్స్లో అసలేం జరిగింది? ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ దర్శకుడు లూయిస్ లెటెరియర్ మరియు చిత్ర బృందం క్లారిటీ ఇచ్చారు. ఆ వివరాలు ఇప్పుడు చూద్దాం.
ఆ వింత జీవులు ఏలియన్స్ కాదు!
సినిమా చూస్తున్నప్పుడు చాలా మంది ఆ వింత జీవులు వేరే గ్రహం నుంచి వచ్చిన ఏలియన్స్ అని అనుకుంటారు. కానీ దర్శకుడు లెటెరియర్ అసలు నిజాన్ని వెల్లడించారు. అవి ఏలియన్స్ కాదు, మన భూమి మీద ఉన్న సముద్ర గర్భంలో కొన్ని వేల ఏళ్లుగా నివసిస్తున్న పురాతన జీవులు. మానవుల కంటే ముందే అవి ఈ భూమి మీద ఉన్నాయి. నిజానికి మనం వారి భూమి మీద నివసిస్తున్నాం.
అయితే ఇన్ని రోజులు సముద్రంలోనే ఉన్న ఆ జీవులు ఇప్పుడు బయటకు ఎందుకు వచ్చాయి? దీనికి కారణం మనిషి చేసిన తప్పులే. మనం పర్యావరణాన్ని కలుషితం చేయడం, గ్లోబల్ వార్మింగ్ వల్ల సముద్ర ఉష్ణోగ్రతలు పెరగడం (బోయిలింగ్ ఓషన్స్) వల్ల అవి ఉండలేక బయటకు వచ్చాయి. మనిషి తన పరిధులు దాటి ప్రకృతిని నాశనం చేస్తున్నాడనే కోపంతో అవి భూమిని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి వచ్చాయి. అవి మన ప్రపంచాన్ని ఆక్రమించుకోవడానికి రాలేదు, తమ ప్రపంచాన్ని తాము తిరిగి పొందడానికి వచ్చాయి.
జీవుల డిజైన్ వెనుక రహస్యం
ప్రొడక్షన్ డిజైనర్ కెవిన్ జెంకిన్స్ ఈ జీవులను చాలా వెరైటీగా రూపొందించారు. అవి చూడటానికి జెల్లీ ఫిష్ లాగా, ఒక డాన్సర్ లాగా కనిపిస్తాయి. వీటికి టెంటకిల్స్ (tentacles) ఉంటాయి. సినిమాలో వీటిని పూర్తిగా చూపించకుండా కేవలం కొన్ని షాట్స్ మాత్రమే చూపించారు. ఎందుకంటే ప్రేక్షకులు తమ ఊహకు తగ్గట్టుగా ఆ భయాన్ని ఫీలవ్వాలని దర్శకుడు భావించారు. ఇందుకోసం సిలికాన్ తో చేసిన ఒక ప్రాక్టికల్ సూట్ ను తయారు చేసి, దాని లోపల ఒక మనిషిని ఉంచి నీటిలో నడిపించారు. దీనివల్ల ఆ జీవుల కదలికలు చాలా సహజంగా వచ్చాయి.
ఐదేళ్ల పాటు ఆ ఇంట్లోనే ఎలా బతికారు?
సినిమాలో డెల్గాడో కుటుంబం సుమారు ఐదు సంవత్సరాల పాటు ఆ ఇంట్లోనే బందీలుగా ఉంటుంది. బయటకు వెళ్లడానికి వీలు లేని పరిస్థితుల్లో వారు ఎలా బతికారు అనేది ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. దీని కోసం దర్శకుడు ‘చిమ్నీ ఫిషింగ్’ (chimney fishing) అనే పద్ధతిని వాడారు. ఇంటి పైన ఉండే చిమ్నీ ద్వారా వర్షపు నీటిని సేకరించడం, అదే గ్యాప్ ద్వారా బయట తిరిగే చిన్న చిన్న జంతువులను వేటాడటం వంటివి చేసి ఆ కుటుంబం ఆహారాన్ని సంపాదించుకుంది.
ఇంటి లోపలే చిన్నపాటి పంటలు పండించడం, ఇంట్లో ఉన్న ఫర్నిచర్ మరియు ఇతర వస్తువులను మనుగడ కోసం మార్చుకోవడం (Repurposing) వంటివి చేశారు. నటులు ఐదేళ్ల పాటు ఆకలితో, నీరసంతో ఉన్నట్టు కనిపించడానికి చాలా కష్టపడ్డారు. ఈ కాలం మార్పును చూపించడానికి సినిమాను 35mm ఫిలిం నుంచి డిజిటల్ ఫార్మాట్ కు మార్చారు.
క్లైమాక్స్ అసలు అర్థం ఏంటి?
సినిమా చివరలో ఆ జీవులు డెల్గాడో కుటుంబాన్ని ఎందుకు విడిచిపెట్టాయి? దీని వెనుక ఒక బలమైన ఎమోషన్ ఉంది. తండ్రి జేసన్ (వాగ్నర్ మౌరా) మొదటి నుంచి ఆ జీవులను శత్రువులుగా భావించి వాటిపై దాడి చేయాలనుకుంటాడు. కానీ అతని కూతురు రూత్ మాత్రం ఆ జీవులు ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాయని గ్రహిస్తుంది.
చివరి నిమిషంలో జేసన్ తన ఆయుధాలను పక్కన పడేసి ఆ జీవులను నమ్ముతాడు. మనిషి హింసను వదిలిపెట్టి, ప్రకృతితో కలిసి జీవించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడని ఆ జీవులకు అర్థమవుతుంది. అందుకే అవి ఆ తలుపులను తెరిచి వారిని విడిచిపెడతాయి. అంటే మనం ప్రకృతిని జయించడం కాదు, ప్రకృతితో కలిసి జీవించడం నేర్చుకోవాలన్నదే ఈ సినిమా సందేశం.
ఆ రేడియో వాయిస్ ఎవరిది?
సినిమా చివరలో క్రెడిట్స్ పడే ముందు రూత్ రేడియోలో “ఎవరైనా బతికి ఉన్నారా?” అని అడుగుతుంది. దానికి అవతలి వైపు నుంచి చాలా లోతైన స్వరంతో “హలో?” అని వినిపిస్తుంది. ఆ గొంతు ఎవరిది అనేది దర్శకుడు రహస్యంగా ఉంచారు. కానీ అది ఒక ‘ఐకానిక్’ వ్యక్తి గొంతు అని, ప్రేక్షకులు ఎప్పటికీ కనిపెట్టలేరని ఆయన నవ్వుతూ చెప్పారు. అంటే ప్రపంచంలో ఇంకా కొందరు బతికే ఉన్నారనే ఆశతో సినిమా ముగుస్తుంది.
షూటింగ్ లో ‘బ్రోకలీ వాటర్’!
సినిమా చివరలో ఇల్లంతా నీటితో నిండిపోయే సీన్లు ఉన్నాయి. దీని కోసం నిజమైన వాటర్ ట్యాంకులను వాడారు. ఆ నీరు మురికిగా, ఆకుపచ్చ రంగులో కనిపించడానికి రసాయనాలు వాడకుండా ‘బ్రోకలీ’ మిశ్రమాన్ని నీటిలో కలిపారట. అందుకే సెట్ లో నటులు ఆ నీటిని ‘బ్రోకలీ వాటర్’ అని పిలిచేవారట.
మొత్తానికి ‘ది లాస్ట్ హౌస్’ కేవలం ఒక హారర్ సినిమా మాత్రమే కాదు, పర్యావరణం పట్ల మనిషికి ఉండే బాధ్యతను గుర్తు చేసే ఒక హెచ్చరిక.
